Strona Główna
        Artykuły
Pomnażanie intelektu
Rozwój emocjonalny
Rozwój psycho-fizyczny
Otaczajacy swiat
Czytanie
Nauka języków obcych
Wychowanie
Przedszkole i szkoła
Komputer i dziecko
Telewizja i dziecko
Muzyka a rozwój
Nie zawsze jesteśmy tego świadomi
Wpływ masmediów na dziecko
Relacje między kobietą a mężczyzną rzutujące na dziecko

    Email:
    Hasło:



Zarejestruj sie!

Zapomniałeś hasła?





Telewizja i dziecko » Zagrożenia w odbiorze telewizji i kryteria oceny programów dla dzieci



Zagrożenia w odbiorze telewizji i kryteria oceny programów dla dzieci

Czy potraficie odpowiedzieć Państwo na pytanie, ile godzin dziennie Wasze dziecko spędza przed telewizorem? Jakie ogląda programy? I jaki to może mieć na nie wpływ? Jeśli nie, warto postarać się o rozeznanie.

Jakie mogą być zmiany w zachowaniach dziecka pod wpływem TV, ujawniających się na zewnątrz, jak i ukrytych w jego myślach oraz pragnieniach? Odpowiedź daje psychologia odbioru filmu i socjologia, dzięki której dowiadujemy się, że dziecko 7-9 – letnie przyjmuje treść filmu raczej jako absolutną prawdę, a swoje przeżycia filmowe odtwarza w zabawach i rysunkach.

Starsze, 10-12 lat, wyraźnie zaczyna szukać wzorów dla swej formującej się osobowości – utożsamia się z bohaterem, przejmując jako swoje jego motywy postępowania, czując się uczestnikiem wydarzeń. W dalszych latach wzrasta zdolność do syntezy wydarzeń, ale także emocjonalność przeżywania. O pełnej aktywności odbioru filmu można mówić dopiero w 16-18 roku życia.

W dobie ery elektronicznej, można mówić o pojawieniu się telewizyjnego dziecka. Inaczej niż to było w dzieciństwie własnym czy naszych dziadków, nasze dziecko jest przyzwyczajone, zgoła przystosowane do odbioru telewizji, czuje się bliskie widzianym ludziom, może inaczej niż my posługuje się słuchem i nowym „postrzeganiem telewizyjnym”. Jest autentycznie włączone w teraźniejszość, intensywniej ją przeżywa, jest człowiekiem biegnącego dzisiaj. Gorzej natomiast z tak potrzebnym myśleniem abstrakcyjnym, umiejętnością nazwania, zakwalifikowania.

Amerykańska Akademia Pediatryczna radzi rodzicom, by dzieciom poniżej dwu lat nie pozwalali oglądać TV, a starszym ograniczali dostęp. 5-6 godzin oglądania TV to już prawie same negatywy. Wielu twierdzi, że prowadzi to do uzależnienia, działa toksycznie, a w przypadku filmów nasyconych agresją wyraźnie przyczynia się do wzrostu przestępczości.

Ważnym zadaniem rodziców jest to, aby umieli oni nawiązać dialog z dzieckiem na temat odbieranego programu, być doradcą, pomóc w ocenie postaci, jej czynów, właściwie pokierować chęcią utożsamiania się dziecka z treściami masowego przekazu. Trzeba się komunikować z naszym telewizyjnym dzieckiem, by mu zakomunikować, co mamy do zaproponowania – własne sugestie ideowe, moralne.

 

Trafniejsza byłaby rola swego rodzaju teatralnego suflera w dramacie, w którym nasze dziecko uczestniczy przed ekranem, niż karcącego mentora, który nie potrafi podzielać jego zainteresowań. Życzliwa rozmowa z dzieckiem wspominającym to, co widziało, jest wspaniałą okazją do przekazania rodzicielskich wskazań i pouczeń, wiązania jego doświadczeń i refleksji z własnymi przekonaniami i cenionymi wartościami. Stwarza się wówczas szansa wzrastania dziecka w harmonii tego, co telewizyjne, z tym, co rzeczywiste: rodzice, ich autorytet, przekonania, przykład, rady i pouczenia.

Powinno się korygować, a nawet konfrontować, ale nigdy nie pomijać i lekceważyć przeżyć i fascynacji dziecka. Świat i ludzie ukazywani mu przez telewizję, jawią się jako rzeczywistość często pełną sprzeczności, pluralizmu różnych idei i zachowań, nierzadko bez jakiejkolwiek hierarchii wartości. Bądźmy dla dziecka przewodnikiem w tej dżungli!

Zastanawiając się nad oceną treści telewizyjnych, warto zadać sobie następujące pytania:

1. Czy film/program był dostosowany do wieku dziecka?

Tak, jeśli służył wiedzy i rozrywce nawiązując do realiów życia i potrzeb.


2. Czy zaspokajał pragnienie rozrywki i obserwowanie akcji?

Tak, jeśli był wartościowy, pokazał ciekawe przygody, intrygę, były w nim elementy humoru i fantazji.

3. Czy pomagał dziecku ocenić i zrozumieć świat, innych ludzi, samego siebie? Był wartościowy, jeśli robił to w dobrej wierze, szczerze, konstruktywnie i pouczająco, dawał właściwy obraz życia, propagował dobre obyczaje, właściwe ustosunkowanie się do wartości postawy moralnej, religii, pracy, honoru.

4. Czy propagował ideały, wartości humanistyczne i postawy?

Tak, jeśli podtrzymywał akceptowane sposoby postępowania, popierał humanistyczne, demokratyczne i duchowe wartości, uczył szacunku do prawa, dobrych obyczajów, pracy, poświęcenia czy religijności

5. Czy zachęcał do konstruktywnych działań?

Tak, jeśli popierał różne zainteresowania, umiejętności, zdobywanie wiedzy, robienie czegoś konstruktywnego, zachęcał, by być twórczym, pracować samemu i współpracować z innymi

 

6. Czy miał walory artystyczne? Miał, jeśli był umiejętnie, ciekawie i pouczająco skonstruowanym filmem

7. Czy stosował właściwy język? Tak, jeśli dobrane słownictwo było zrozumiałe i stosowne do wieku widza

8. Czy z ostatecznym wydźwiękiem można się pogodzić? Jeśli sens wydarzeń był pozytywny, poszerzał wiedzę o świecie i człowieku, pomagał lepiej żyć, być lepiej poinformowanym, pomocnym dla innych, odpowiedzialnym, zachęcał do rozwoju osobowości, postawy moralnej czy religijnej.

 

 

Adrianna Treszel, na podst. książki „Ja, dziecko i TV”, Zdzisław Grzegorz Grzegorski, poradnik dla rodziców i wychowawców.

Ostatnio dodane artykuły

Obowiązkowe szczepionki upośledzające dzieci
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Z dzieckiem w bezpieczną podróż
Wygrana wojna o dziecięce serduszka
Jak uodparniać i hartować dziecko?
Właściwa dieta a umysł dziecka
Alternatywne sposoby żywienia dzieci na przykładzie diety wegetariańskiej
Wiejskie mleko może chronić dzieci przed astmą i katarem siennym
Karmiąc dzieci matki zmniejszają ryzyko wystąpienia u siebie ataku serca
Pokaż jak mnie kochasz, a ja Ci zaufam
Najczęściej czytane artykuły

Uwodzicielska Barbie
Zmiany rozwojowe niemowlaka
Zabawy fundamentalne - znakomity program edukacyjny dla dzieci w wieku 0-6 lat
Pomigaj mi, mamo! Język migowy u niemowląt fenomenalnie działa na rozwój mowy i rozwój intelektualny
Inteligencja emocjonalna – jak to działa i co to takiego?
Skutki picia w ciąży bywają dramatyczne…
Skarbonki w krótkich majteczkach
Odkrycie metody Wygotskiego
Dlaczego muzyka jest ważna w okresie prenatalnym oraz niemowlęcym?
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Copyright © 2006-2009. All rights reserverd! Get Firefox