Strona Główna
        Artykuły
Pomnażanie intelektu
Rozwój emocjonalny
Rozwój psycho-fizyczny
Otaczajacy swiat
Czytanie
Nauka języków obcych
Wychowanie
Przedszkole i szkoła
Komputer i dziecko
Telewizja i dziecko
Muzyka a rozwój
Nie zawsze jesteśmy tego świadomi
Wpływ masmediów na dziecko
Relacje między kobietą a mężczyzną rzutujące na dziecko

    Email:
    Hasło:



Zarejestruj sie!

Zapomniałeś hasła?





Telewizja i dziecko » Jak przygotować dziecko na telewizję?



Jak przygotować dziecko na telewizję?

W wieku 5-10 lat, kiedy kształtują się nawyki oglądania telewizji, dziecko ma największą szansę wykształcić sobie praktykę osądu podanej przez telewizję rzeczywistości i zastanowienia nad oglądanymi programami. Chęć wychowania swojego dziecka na osobę mądrą, wrażliwą, podzielającą wartości naszej rodziny niesie ze sobą konieczność przygotowania go na wartości (lub ich brak) w oglądanych programach telewizyjnych, filmach, bajkach. Mogą one bardzo istotnie wspomóc rozwój w pożądanym przez rodziców kierunku lub wręcz przeciwnie bardzo w tym przeszkodzić.

Trzeba dziś uczyć odbioru treści ukazanych wizualnie, aby dziecko roztropnie i wnikliwie dostrzegało, rozpoznawało, oceniało postawy i prezentowane idee. Ważne jest, aby konfrontować przedstawianą przez telewizję rzeczywistość z prawdziwą oraz z własnymi doświadczeniami, przekonaniami i obserwacjami. Ważne jest wpoić dziecku, iż stworzona w telewizji rzeczywistość nie jest prawdziwa i choć nie będzie to łatwe jest to krok konieczny w edukacji dziecka, który może uchronić dziecko przed wieloma szkodliwymi obrazami i uproszczeniami, niemającymi odzwierciedlenia w rzeczywistości. W efekcie pomoże to dziecku odnaleźć się w obu rzeczywistościach, ustalić punkty odniesień dla pojawiających się nowych wiadomości i obrazów.

Telewizja z pewnością może się stać wspaniałą formą pomocy rodzicom w wychowywaniu dzieci pod warunkiem, że będą potrafili dostrzec role, jakie pełni ona w życiu dziecka, a także świadomie dobierać treści przekazów i skutecznie wplatać je do wychowawczych środków.

Nieracjonalne korzystanie z niej przez dzieci i dorosłych prowadzi m.in. do zakłóceń w wypełnianiu domowych obowiązków w rodzinie, ogranicza lub w ogóle nie pozwala domownikom na inne formy wypoczywania. Taki ujemny wpływ na strukturę czasu dziecka określa się mianem efektu wyporności, ze względu na telewizyjną siłę wypierania z życia dziecka innych wartościowych i niezbędnych czynności dla prawidłowego rozwoju jego osobowości.

Telewizja, w przeciwieństwie do książek, pokazuje cały obraz opowiadanej historii, nie pozostawiając wolnego miejsca dla pracy umysłu i rozwoju wyobraźni. Większość programów i bajek nie motywuje do nowych pomysłów i nie pobudza twórczych instynktów. Dzieci wychowane przed telewizorem często nie mają motywacji do samodzielnej zabawy, wiedząc z góry, że w telewizji będzie coś ciekawszego. Z tego powodu są mniej aktywne fizycznie, intelektualnie i społecznie, gdyż nie mają ochoty na spotkania z innymi dziećmi, czytanie książek, słuchanie bajek, rysowanie czy malowanie.

Dzieci spędzające dużo czasu przed telewizorem mają na ogół kłopoty ze sprawnym czytaniem i osiągają gorsze wyniki w nauce. Częściej występuje u nich nadwaga, bo reklamy zachęcają do ciągłej konsumpcji, a skupiając uwagę na programie, widzowie mimochodem pochłaniają duże ilości jedzenia. Mniej ruchu, możliwości spalania kalorii, skutkuje spadkiem zainteresowania aktywnością fizyczną, która tak potrzebna jest do prawidłowego rozwoju.
Niepokojące objawy wpływów mediów na psychikę dziecka, wyznaczają kierunek korekt wychowawczych.

Skutkami krótkotrwałymi są nerwowość, niepokoje senne, skłonność do agresji, trudności w koncentracji, przytępienie uczuć, nadpobudliwość, brak apetytu, bóle głowy, zaburzenia trawienia oraz pracy serca. Trwalsze skutki to uszczuplenie lub zahamowanie w rozwoju zdolności twórczych, trudności w dochodzeniu do piękna języka mówionego (przyczyną jest brak czasu i okazji do ćwiczenia przekładu myśli na mowę), powikłania w kontaktach z innymi (brakuje czasu na demontaż możliwych przesądów o drugich), ograniczona otwartość, płytkość i bezkrytyczność połączona z poczuciem wiedzy o wszystkim.

Jak już wspomniano, dzieci do lat 9 należy uczyć takiego przeżywania treści programów telewizyjnych, aby na tej podstawie rozwijał się nawyk krytycznego odbioru - odróżniania realnej rzeczywistości od fikcyjnej, wydarzeń ważnych od błahych itp.

W rozmowie z dzieckiem inicjujmy głębsze zastanowienie. Wyprowadzajmy ogólne wnioski, odwołujmy się do jego sądów, zadając pytania, czy program się podobał i dlaczego go obejrzało. W ten sposób uświadamiamy potrzebę selekcji, wyboru programu. Jeśli dziecko potrafi podać tematykę np. jakiegoś filmu, zachęcajmy je do wyrażenia swojej opinii na jego temat. Podsuwajmy mu refleksję wychowawczą, moralną, religijną. Jak to zrobić? Poprzez rozmowę.


Pytania, jakie warto zadawać dziecku po obejrzanych programach telewizyjnych w szczególności niosących nową treść i wrażenia:

- Czy coś je ucieszyło, przestraszyło, rozgniewało?
- Czy grający ludzie byli prawdziwi, dobrzy, źli?
- Co te postaci robiły, jak się zachowywały, czym się różniły, jak się do siebie odnosiły?
- Kto był bohaterem, kogo najbardziej polubił i dlaczego?
- Co myśli o postępowaniu postaci? Czy zgadza się z tym co mówiły?
- Czy ich czyny były dobre i jakie były ich skutki?
- Dlaczego ogląda telewizję, co jest w niej interesującego?
- Który program się nie podobał i dlaczego? Jakby go zmienił?
- Z jakich programów najwięcej się uczy, dowiaduje? Które warto obejrzeć?
- Czy dany program je o czymś pouczył i co było w nim najciekawszego?
- Co w ukazanych wydarzeniach było najbardziej prawdopodobne?
- Dlaczego oglądamy filmy o wydarzeniach rzeczywistych a dlaczego o zmyślonych?
- Czy postanawia naprzód, co będzie oglądać? Na jakiej podstawie, które programy i dlaczego?
- Co nowego chciałby zobaczyć?
- Jak długo jego koledzy oglądają telewizyjne programy? Czy to dobrze?

Adrianna Treszel

na podst. książki „Ja, dziecko i TV”, Z. G. Grzegorski, poradnik dla rodziców i wychowawców.





Ostatnio dodane artykuły

Obowiązkowe szczepionki upośledzające dzieci
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Z dzieckiem w bezpieczną podróż
Wygrana wojna o dziecięce serduszka
Jak uodparniać i hartować dziecko?
Właściwa dieta a umysł dziecka
Alternatywne sposoby żywienia dzieci na przykładzie diety wegetariańskiej
Wiejskie mleko może chronić dzieci przed astmą i katarem siennym
Karmiąc dzieci matki zmniejszają ryzyko wystąpienia u siebie ataku serca
Pokaż jak mnie kochasz, a ja Ci zaufam
Najczęściej czytane artykuły

Uwodzicielska Barbie
Zmiany rozwojowe niemowlaka
Zabawy fundamentalne - znakomity program edukacyjny dla dzieci w wieku 0-6 lat
Pomigaj mi, mamo! Język migowy u niemowląt fenomenalnie działa na rozwój mowy i rozwój intelektualny
Inteligencja emocjonalna – jak to działa i co to takiego?
Skutki picia w ciąży bywają dramatyczne…
Skarbonki w krótkich majteczkach
Odkrycie metody Wygotskiego
Dlaczego muzyka jest ważna w okresie prenatalnym oraz niemowlęcym?
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Copyright © 2006-2009. All rights reserverd! Get Firefox