Strona Główna
        Artykuły
Pomnażanie intelektu
Rozwój emocjonalny
Rozwój psycho-fizyczny
Otaczajacy swiat
Czytanie
Nauka języków obcych
Wychowanie
Przedszkole i szkoła
Komputer i dziecko
Telewizja i dziecko
Muzyka a rozwój
Nie zawsze jesteśmy tego świadomi
Wpływ masmediów na dziecko
Relacje między kobietą a mężczyzną rzutujące na dziecko

    Email:
    Hasło:



Zarejestruj sie!

Zapomniałeś hasła?





Rozwój emocjonalny » Jeśli myślimy pozytywnie – uda się nam!



Jeśli myślimy pozytywnie – uda się nam!

By lampka oliwna świeciła pięknym światłem,
musimy pamiętać o oliwie.

Matka Teresa z Kalkuty

Małe dziecko posiada bardzo cenny dar: naturalną umiejętność uczenia się poprzez naśladowanie. Dzieci są bardzo wnikliwymi obserwatorami, widzą i słyszą więcej, niż dorosłym czasami się wydaje. Bezbłędnie wyczuwają nastroje i atmosferę, nawet jeśli często ogół sytuacji nie jest dla nich zrozumiały. Poprzez uczestnictwo w życiu rodzinnym dzieci uczą się rozumieć i pełnić role społeczne, przez co dowiadują się, kim są i jakie są.

Nierzadko zastanawiamy się, jako rodzice, nad tym, w jaki sposób wychowywać, by świadomie budować u dziecka poczucie własnej wartości. Pozytywny obraz samego siebie rozbudza ciekawość świata i pozwala odważnie podejmować nowe wyzwania. Znajomość swoich umiejętności i możliwości pozwala poczuć się pewniej i bezpieczniej w różnych sytuacjach.

Pamiętając, że pierwsze 5 lat życia dziecka jest okresem największej plastyczności rozwoju umysłowego człowieka oraz o tym, w jaki sposób dziecko zdobywa wiadomości o świecie go otaczającym i o sobie samym – oczywiście zadajemy sobie pytanie: w jaki sposób możemy uczyć kilkulatka wiary we własne siły i poczucia wartości własnej osoby?

Istnieją dwie drogi, wzajemnie się wspierające i uzupełniające, by stworzyć optymalne warunki rozwoju poczucia własnej wartości u wrażliwego i chłonącego informacje kilkulatka: przede wszystkim przykład najbliższych osób oraz mądre zabawy.

Na co dzień, w każdej drobnej rzeczy, czy nawet niepozornej sytuacji przekazujemy dziecku informacje o nim samym: poprzez swój stosunek do dziecka i wynikające z niego postępowanie. Relacje dziecka ze znaczącymi dorosłymi, przede wszystkim rodzicami, kształtują osobowość małego człowieka. Rodzice są dla dziecka zwierciadłem, w którym może ono po raz pierwszy zobaczyć własny obraz, by zapamiętać go już na zawsze – jest wszak pierwszy i najważniejszy.

Jak postępować, aby malec mógł zobaczyć siebie w pozytywny sposób? Jak nauczyć dziecko czuć się dobrze z samym sobą? Jak pokazać mu najważniejsze wartości, które cenimy i które wyznaczają nam drogę życiową?

„Czym dziecko żyje, tego się uczy” - słowa Marii Montessori mogą stanowić krótką i jakże trafną odpowiedź na wszystkie powyższe pytania.

Pamiętajmy o tym, że:

  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze aprobaty – uczy się lubić siebie.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze zachęty, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, uczy się być cierpliwym.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze uczciwości, uczy się sprawiedliwości.
  • Jeśli dziecko jest akceptowane i chwalone, uczy się doceniać innych.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze bezpieczeństwa, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze akceptacji i przyjaźni, uczy się ufności.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze krytyki, uczy się potępiać.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze wrogości, uczy się walczyć.
  • Jeśli dziecko żyje w atmosferze kpiny, uczy się nieśmiałości.
  • Jeśli dziecko jest zawstydzane, uczy się poczucia winy.

Wspomagajmy świadomie budowanie poczucia własnej wartości u naszego kilkulatka – rodzice są najważniejszymi dorosłymi, którzy poprzez swoje działania wychowawcze mają ogromną moc sprawczą dla kształtowania się charakteru dziecka.

  • Bardzo ważne jest pozytywne nastawienie: osoby z pozytywnym nastawieniem łatwiej nawiązują kontakt z innymi ludźmi oraz odważniej podejmują nowe zadania. Średnio dziecko słyszy około 50 negatywnych uwag dziennie - „nie rób”, „nie wolno”, „zostaw”, itp., a tylko 5 pozytywnych.
    Zawsze mów, czego oczekujesz, zamiast mówić, czego nie oczekujesz. Małym dzieciom trudno jest zrozumieć uwagi negatywne. Przekazujmy swoje oczekiwania w sposób pozytywny, np. Zamiast mówić: „Nie trzaskaj drzwiami” lepiej powiedzieć: „Proszę, zamykaj drzwi delikatnie.”
  • Należy postępować w taki sposób, by konsekwencje w logiczny sposób wypływały z postępowania dziecka. Kiedy dziecko widzi konsekwencje swojego postępowania – łatwiej mu zrozumieć, że to ono kieruje swoim życiem. Jeśli dziecko spotyka się tylko z karą, przekonuje się, że to rodzic kontroluje sytuację i podejmuje decyzje.
    Eksponujmy konsekwencje wynikające z dobrego jak i złego postępowania dziecka, a unikajmy stosowania kar. Warto wprowadzić niezmienne zasady obowiązujące każde dziecko w domu, np. dziecko porozrzucało zabawki i nie ma ochoty ich poskładać na miejsce = na jakiś czas odłóż zabawki poza zasięg dziecka; dziecko nie chce jeść obiadu = pozostaje głodne do kolacji.
  • Dzieci muszą nauczyć się rozpoznawać i nazywać swoje uczucia – umiejętność ta pozwala lepiej poznać samego siebie i pomaga radzić sobie z sytuacjami trudnymi.
    Czytając książeczki lub opowiadając wymyślone bajki zwracajmy uwagę na uczucia bohaterów; zadawajmy pytania: jak ja – ty czulibyśmy się w podobnej sytuacji?
  • Osoby, które potrafią nazywać swoje stany emocjonalne, potrafią również lepiej je kontrolować, a także rozumieć uczucia innych ludzi. Muzyka jest bogatym źródłem różnorodnych emocji, a każdy z nas reaguje na muzykę inaczej.
    Słuchajmy wspólnie różnej muzyki i rozmawiajmy z dzieckiem o tym, jak obieracie muzykę: czy jest smutna, czy wesoła, a może niepokoi i straszy?
  • Jeśli dziecko wie, że wiele już potrafi, chętniej będzie podejmowało nowe zadania. Dzieci nieustannie stają przed zadaniami, których jeszcze nie umieją wykonać i stąd tak ważne jest, by pokazać dziecku, że robi postępy.
    Poświęćmy trochę czasu, aby się zastanowić, co dziecko już potrafi samodzielnie zrobić; zadawajmy dziecku pytania, na które potrafi odpowiedzieć; chwalmy je za nowe osiągnięcia; wieszajmy wykonane rysunki na „domowej wystawie”, np., lodówce ;)

Poczucie własnej wartości, wiara w siebie, we własne siły jest kluczem do szczęścia. Pamiętajmy: Jeśli myślimy, że możemy – uda nam się!

Agnieszka Sadowska – www.berek.pl

Ostatnio dodane artykuły

Obowiązkowe szczepionki upośledzające dzieci
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Z dzieckiem w bezpieczną podróż
Wygrana wojna o dziecięce serduszka
Jak uodparniać i hartować dziecko?
Właściwa dieta a umysł dziecka
Alternatywne sposoby żywienia dzieci na przykładzie diety wegetariańskiej
Wiejskie mleko może chronić dzieci przed astmą i katarem siennym
Karmiąc dzieci matki zmniejszają ryzyko wystąpienia u siebie ataku serca
Pokaż jak mnie kochasz, a ja Ci zaufam
Najczęściej czytane artykuły

Uwodzicielska Barbie
Zmiany rozwojowe niemowlaka
Zabawy fundamentalne - znakomity program edukacyjny dla dzieci w wieku 0-6 lat
Pomigaj mi, mamo! Język migowy u niemowląt fenomenalnie działa na rozwój mowy i rozwój intelektualny
Skutki picia w ciąży bywają dramatyczne…
Inteligencja emocjonalna – jak to działa i co to takiego?
Skarbonki w krótkich majteczkach
Odkrycie metody Wygotskiego
Telefon komórkowy groźny dla dziecka
Dlaczego muzyka jest ważna w okresie prenatalnym oraz niemowlęcym?
Copyright © 2006-2009. All rights reserverd! Get Firefox